ნუ გააღვიძებ გოლიათს

დავიღუპები,ჩაყოლილ ხსოვნებს ოდესმე სადმე გაეღვიძებათ. ჩვენ ვისაუბრებთ იმაზე დიდხანს, რაც სიცოცხლეში არ შეიძლება /ნ. სამადაშვილი/ რა უნდა იყოს ჭეშმარიტად ინგლისურ რომანში? მეფე ართური და მისი რაინდები, ნისლი, პირქუში მონასტრები და საიდუმლოებით მოცული მკაცრი ბერები, დრაკონები, ჩაი, ელეგანტური საუბრები … რომანში “დაფლული გოლიათი” ეს ყველაფერი არის,ამიტომაც, ბრინატელი კრიტოკოსები ერთხმად აღიარებენ მას მე-20 საუკუნის “ყველაზე ინგლისურ რომანად”, რომელიც,რაოდენს … ვრცლად ნუ გააღვიძებ გოლიათს

მათ, ვინც ხედავს და ვისაც ესმის

ელიფ შაფაქს ეხერხება ოჯახების ამბების თხრობა. თან ისე კარგად, რომ ხანდახან გგონია,შენც იმ ოჯახის წევრი ხარ, რომლის ამბავსაც კითხულობ.შაფაქის ოჯახები სხვადასხვანაირია თურქული, ქურთული, სომხური,ბრიტანული, ამერიკული,დიდი, მცირე, ხმაურიანი, მშვიდი,ბედნიერი, მდიდარი,მაგრამ მათ ყველას აერთიანებს – ტრაგედია, საკუთარი, მხოლოდ მათთვის გასაგები. შაფაქს ამბების სხვადასხვა პერსპექტივიდან გადმოცემაც კარგად გამოსდის. მისი წიგნები არ არის ერთ დროს,სივრცესა და გადმოსახედში ჩაკეტილი. ასეთია … ვრცლად მათ, ვინც ხედავს და ვისაც ესმის

კაცი ტკივილის ძიებაში

ხშირად მიფიქრია, რა შესანიშნავი იქნებოდა, ტკივილს რომ არ ვგრძნობდე.არც სულის და არც სხეულის. რამხელა ბედნიერებას მომანიჭებდა ეს. თუმცა ჯეიმზ დაიერს  ბედის ეს უცნაური “საჩუქარი”  სულაც არ ანიჭებდა ბედნიერებას, უფრო მეტიც, ის ბედნიერი სულაც არ ყოფილა, ან შეიძლება იყო კიდეც როცა დოთთან ერთად ალუბალს ჭამდა. ვინ იცის? სიყვარულს მოაქვს ტკივილი თუ ტკივილს სიყვარული? ჯეიმზ დაიერმა არც … ვრცლად კაცი ტკივილის ძიებაში

იისფერი ტახტი, კაქტუსი და თეთრი ჭერი

რომ გაიგოთ ამ გოგოს რა უნდოდა წაიკითხეთ ეს თეთრ ქაღალდზე დაბეჭდილ მოსაწვევს კიდეებზე ოქროსფერი კანტი აქვს, ასოებიც ოქროსფერია-გიწვევთ..მაგიდის ნომერი.. ოქროსფერი ბაფთა. სამუშაო მაგიდაზე მიდევს კლიენტის ნაჩუქარ კაქტუსის ქოთანსა და ჩემს საყვარელ ფინჯანს შორის, ყოველ დღე ვუყურებ, არ წავალ, არ წავალ, სისულელეა. მეათე კლასში გადმოვიდა ჩვენთან,გაქექილი ჯინსები ეცვა, მოგრძო, უკან გადაწულ თმას ატარებდა, ჩემს კლასელ ბიჭებს … ვრცლად იისფერი ტახტი, კაქტუსი და თეთრი ჭერი

მოდი, პოსტს დავწერ

ყველაფერი იყო ძალიან ჩვეულებრივად. სკოლის ყველაზე ლამაზი წყვილი. 11 წელი ერთ მერხთან. გაპარვა ბანკეტიდან. ქორწილი-გრძელი, რძისფერი კაბით. “წელს აღარ ჩავაბარებინეთ ორსულადაა, გადაიღლება, სუსტია” სხვისი სუნამოს სუსტი სურნელი ქმრის პერანგზე. ვერშემდგარი დედობა. პომადის ნაკვალევი ახლა სხვა პერანგზე. დაარტყა, ორჯერ. “ქმარს ხელი უნდა შეუწყო” “ახალგაზრდა გოგო ხარ არ გრცხვენია” დასერილ ვენებზე დაჰყურებს შუახნის ექიმი.რეაბილიტაცია. სასამართლო. “ნორმალურად მოიქეცი … ვრცლად მოდი, პოსტს დავწერ

გამარჯობა, Mr Darcy

მოდი ვაღიაროთ, ბავშვობაში (თუმცა, რატომ მხოლოდ ბავშვობაში) ყველა ვიყავით რომელიმე წიგნის პერსონაჟზე ყურებამდე შეყვარებული. ალბათ რამდენჯერ “გადმოგვიყვანია” წიგნის ფურცლებიდან, გვინახავს მათთან ერთად დაისი, დაგვილევია ჩაი და გვიცხოვრია “დიდხანს და ბედნიერად”, ან ამ პერსონაჟის ანალოგი დიდხანს და გულმოდგინედ გვიძებნია რეალურ ცხოვრებაში. ის შეიძლება გვიყვარდეს მხოლოდ კითხვის დროს, ან მთელი ცხოვრება, ან ახალ წიგნში აღმოჩენილ ახალ სიყვარულამდე. … ვრცლად გამარჯობა, Mr Darcy

ლიკას მოეწონება

ავტობუსის სერია გუშინწინ, მე რომ მიყვარს, იმ ბიჭს ქორწილი ჰქონდა. ქორწილის ფოტოებს ვუყურებ. ფოტოები ლამაზია. რა თქმა უნდა. მე რომ მიყვარს იმ ბიჭს გრძელი თმა ჰქონდა, კუბოკრული პერანგები და გაცვეთილი ჯინსები ეცვა. გაცვეთილი ჯინსები მოდის გამო არ  სცმია, უბრალოდ, ტყე-ღრეში უყვარდა ხეტიალი და ჯინსებიც ადვილად ცვდებოდა. მე მქონდა მისი ბევრი ფოტო და ბევრი ლექსი მასზე. … ვრცლად ლიკას მოეწონება