ბოლო ზარი

18 მაისს სკოლა დავამთავრე ^_^ 12 გრძელი, რთული და მოსაბეზრებელი წლის შემდეგ ხელი დავუქნიე ჩემი სკოლის მწვანე შენობას და ჰოპლა ახალ ცხოვრებაში ^^ თუმცა, ყველაფერი ასე მარტივადაც არაა, ბოლო ზარის დღეს მივხვდი, რომ ძალიან მომენატრება ის მხიარული და ზოგჯერ აუტანელი სიტუაციებიც კი, სხვა თუ არაფერი, სკოლა ჩემი ცხოვრების ერთ-ერთი მნიშვნელოვანი ეტაპია და მუდამ იქნება. არ … ვრცლად ბოლო ზარი

გაბრაზებული

არ მიყვარს ადამიანები თავი სამყაროს ცენტრი რომ ჰგონიათ. არ მიყვარს ვითომ ლიბერალები, ვითომ ფემინისტები, ვითომ “პრადვინუტები”  რაღაც გაუგებარ ღირებულებებზე რომ დებენ თავს, გენდერულ თანასწორობას ვენების გადაჭრამდე რომ უჭერენ მხარს (მხოლოდ ინტერნეტში) სინამდვილეში კი შეშაც კაცმა უნდა დაჩეხოს, ფულიც უნდა მოიტანოს და ადგილიც უნდა დაგვითმოს ავტობუსში. ვერ ვიტან ადამიანებს, რომლებიც მანიპულირებენ რელიგიითა და პატრიოტული გრძნობებით (წიპა, … ვრცლად გაბრაზებული

დიდი არაფერი

უბრალოდ ძალიან გაბრაზებული ვარ ჩემს თავზე რომ ხშირად არ ვპოსტავ, არადა ჩემს დრაფტებში ბევრი საინტერესო (ჰმ) თუმცა დაუსრულებელი პოსტი ინეხება, რომლების დამთავრებასაც ალბათ ვერასდროს მოვამაბ თავს 😦 ჰოდა, ძალიანაც მშურს იმ ბლოგერების ყოველ დღე თუ არა ყოველ კვირაში მაინც რომ წერენ პოსტს, მიუხედავად იმისა საინტერესო არის თუ არა, წერო ბლოგზე ეს ერთგვარი პასუხისმგებლობაა, რომელიც მე … ვრცლად დიდი არაფერი