7 წელი

ცუდი ამბები გიყვართ? ცუდ ამბებს კარგად ვიმახსოვრებ. მტკივნეულ თარიღებს. როცა წამოვედი. როცა წავიდა. როცა წავიდნენ. როცა წამოვედით. როცა დავრჩით და მერე ვინანეთ. როცა დავრჩით და მერე ვთქვით,რომ წამოსვლა ჯობდა. ცუდ ამბებს კარგად ვიმახსოვრებ. ახლაც ზუსტად მახსოვს.  ცხადად. მკაფიოდ. იწყებოდა დეკემბერი. მეცვა ჩემი შავი ქურთუკი და მეკეთა წითელი კაშნე. ქუჩის კუთხეში შემხვდა. შემთხვევით. მათემატიკის მასწავლებლის ნაცრისფერი … ვრცლად 7 წელი

დეკემბერი. 2 წლის შემდეგ

06.00 რაღაც ძალიან უცნაურ სიზმარს ვხედავ და ერთბაშად ვიღვიძებ. პირველ რიგში საათს ვუყურებ, 06.00, მამცნობს ციფერბლატი. მაღვიძარაზე ნახევარი საათით ადრე, როგორც ყოველთვის. მერე ფანჯრიდან ვიყურები, ფანჯრის წინ ასვეტილი ლამპიონი, ციკლოპივით მიყურებს, მოპირდაპირე კორპუსის ფანჯრებში სინათლეს ვეძებ, შეგრძნება, რომ დეკემბრის გაყინული კვირა დილის 6-ზე სხვასაც ღვიძავს მამშვიდებს. შორს ციცინათელებივით ანათებენ პატარა ქალაქის ჩირაღდნები.  ეეეეე, რა ენაზე … ვრცლად დეკემბერი. 2 წლის შემდეგ

ურბანული ამბები

რომ დგახარ ღია ფანჯარასთან და უყურებ მზის ამოსვლას, ჯერ ჩიტები იწყებენ ჟღურტულს, არ ჩანან, მარტო ხმაა, მერე ნელ-ნელა ფერადდება ღია ნაცრისფერი ცა, ჯერ შორიდან, მერე მოდის, ვარდისფერი და ცისფერი იმატებს, კორპუსების კედლებს თითქოს ალმური აუვათ ხოლმე, მერე მზე ამოდის და ჩემი ფანჯრის მარცხნივ მშვიდად ჩერდება ცაზე.   როცა იღვიძებ ზამთრის საოცრად სუსხიან დილას, ფოკუსდაკარგული მზერით უყურებ … ვრცლად ურბანული ამბები

მზის

არის რაღაცები, უბრალო, მარტივი რაღაცები, რაც ძალიან გახარებს, რაც ყოველთვის გაღიმებს და გათბობს. დილის რუტინა თბილი საწოლი ფანჯრები ქარი ხუჭავ თვალებს ქარი ფანჯრები უნდა ადგე და ცხოვრებას შეერიო. ყოველი დილა ჩემთვის ტრაგედიაა, მოჟამული ამინდი, ნაცრისფერი პეიზაჟი, იგივე ადამიანები, სკოლაში, ქუჩაში, ყველგან. ასეთ დილას ვერაფერი ისე ვერ ავსებს და ახალისებს როგორც მზე. თებერვლის სუსტი, მაგრამ მაინც … ვრცლად მზის

უნამუსო პოსტი

უნამუსობაა როცა ბევრი საინტერესო თემა გიტრიალებს თავში შენ კი ახალი პოსტის ფანჯარას ხსნი და იწყებ ბოდვას, რომელსაც მხოლოდ ერთი ადრესატი ჰყავს. ჩემი პოსტები არასდროს ყოფილა რეიტინგზე გათვლილი, არასდროს და ჩემს ერთ მეგობარს თუ დავუჯერებთ “საერთოდ ვინ კითხულობს ამ სისულელეებს!” არცაა აუცილებელი ყველამ იკითხოს ეს სისულელეები, განსაკუთრებით კი ეს კონკრეტული სისულელე, მაგრამ ვინც მინდა იმან კი … ვრცლად უნამუსო პოსტი

ამბები, რომლებზეც არ ვწერ

…ანუ მე ვიწყებ ბოდვას ამბავი 1. შეშის სუნი მე ისეთ ქალაქში ვცხოვრობ სადაც ზამთრობით ყველაფერი ნაცრისფერია, ფერადი კორპუსებიც კი.  მხოლოდ ალვებია, ცოტა ნაძვი და ბევრი ჭადარი, რომლებიც ზამთრის სიცივეში აბუზული ბავშებივით ოდნავ მოხრილები და მერქან ახორკლილები დგანან.  ძალიან ცუდი სანახავია უთოვლო ზამთარი თბილისის გარეუბანში, ტრამალები, კორპუსები და გაშიშვლებულ ხეებზე მოფრიალე პარკები. მოჟამული სახეები, გაყინული ხელები … ვრცლად ამბები, რომლებზეც არ ვწერ

დეკემბრის პირველი სიზმარი

დღეს ბოლო ნოემბერია. რა ინდეფერენტულები ვართ ადამიანები, ვერც კი ვამჩნევთ პატარა სასწაულებს ჩვენს გარშემო ყოველდღე რომ ხდება. მე აღარასდროს ვიქნები ჩვიდმეტი წლის გოგო, რომელიც დგას ღია ფანჯარასთან, ნოემბრის ბოლო დღეს. ვეღარასდროს ვიგრძნობ მზის სითბოწართმეულ სხივებს სახეზე. ასე ვეღარ! არაფერი მეორდება. ჰოდა ეს ნოემბერიც დამთავრდა! 11.11.11 ნოემბერი ჰეჰ ❤ და ჩვენც. ეს არა არის შეყვარებული, პესიმისტი … ვრცლად დეკემბრის პირველი სიზმარი