კადრები

როცა ასეთი დეკემბრული და თოვლიანი საიდ-ბარი გაქვს პოსტებიც რაღაცნაირი საახალწლო და მსუბუქი უნდა წერო ალბათ, ამიტომ დეკემბერში არცერთი მწარე პოსტი არ იქნება. (თუნდაც მაიკო ასათიანი წლის ჟურნალისტად ან ნინო ჩხეიძე წლის “ოქროს ხმად” დაასახელონ) ბლოგზე ახალი კატეგორია მაქვს “არამედ რაღაც სხვა”  გრანელთან არაფერ შუაშია, უბრალოდ, აქ ისეთ პოსტებს ჩავსვამ, რომლებიც ამ ბლოგზე საერთოდ არ უნდა … ვრცლად კადრები

რას ვაკეთებ

ეს ამბავი ხუთშაბათ საღამოებზეა ^^ ანუ როცა ვარ საშინლად მოცლილი და საშინლად  უსაქმური. იყო დრო და შაბათ-კვირა მიხაროდა, მერე სტუდენტი გავხდი და შაბათი ჩემმა ცხრილმა შეიწირა, თავისუფალი პარასკევი კი ყველა დანარჩენმა საქმემ, რაც კვირის განმავლობაში უნდა ვაკეთო ^^ ჰოდა დავრჩი ასე უიქენდისა და უბოდიალობის გარეშე. არის რაღაცები რაზეც უარს ვერ ვამბობ, მაგალითად, დილის ძილი ^^ … ვრცლად რას ვაკეთებ

უბრალოდ ამბავი

ფილოსოფოსობას იმაზე რომ ცხოვრებაში ყველაფერი პატარ-პატარა უმნიშვნელო ამბებისგან შედგება არ დავიწყებ 🙂 მაგრამ ხანდახან მართლაა საჭირო რაღაც ისეთი გასაღიმარი და როცა ჰორიზონტზე არაფერია, შენ თვითონ ზრუნავ რომ გაიღიმო ან გააღიმო ვინმე 🙂 დღეს მეტროდან სახლისკენ მიმავალ ვიწრო “მარშუტკაში” ასვლამდე შოკოლადი ვიყიდე, სკამზე ჩამოვჯექი თუ არა გავხსენი და სანამ ვუკბეჩდი, გვერდით ახალგაზრადა ორსული გოგო დამიჯდა, რაღაცნაირი … ვრცლად უბრალოდ ამბავი