როგორ გავხდი სუპერვარსკვლავი

“როგორ გავხდი გაყიდვების სუპერვარსკვლავი” ამერიკელი გაყიდვების გურუს, პროფესიონალი სპიკერის, ტრენერისა და კონსულტანტის ბრაიან თრეისის წიგნია. როცა ხელში ჩამივარდა, გავიფიქრე, რომ მე-მომავალ იურისტს არაფერში გამომადგებოდა რჩევები გაყიდვების სფეროდან. საბოლოოდ, კაშკაშა ყდამ მაინც მიმიზიდა და როცა წიგნი სულ ერთ დღეში ბოლომდე ჩავიკითხე, მივხვდი, ძალიან ვცდებოდი. როგორც მისტერ ბრაიანი წერს, დღეს ყველა გაყიდვების სფეროში ვმუშაობთ. ეს არის წიგნი, … ვრცლად როგორ გავხდი სუპერვარსკვლავი

ღია წერილი ილია II-ს

საღამო მშვიდობისა ბატონო პატრიარქო თქვენთვის წერილი აქამდე არასდროს მომიწერია,ამიტომ არ ვიცი, თქვენც ათ საათზე იძინებთ თუ არა, ან გაღვიძებისას სტაფილოს წვენს თუ სვამთ, არც ის ვიცი, რომელ საათზე ლოცულობთ, მაგრამ მჯერა, ჩემი წერილის წასაკითხად დროს მაინც გამონახავთ. თავს ნუ გადაიღლით, ქალბატონ შორენას წააკითხეთ. “დღეს შემოვიდა საქართველოში მანკიერი წესი – დედები ტოვებენ თავის ოჯახებს, მიდიან უცხოეთში … ვრცლად ღია წერილი ილია II-ს

ბომონების დამსხვრევა

ვუშვებთ შეცდომებს და მერე ამ შეცდომების ხელახლა დაშვების შიშით ბევრ რამეზე ვამბობთ უარს. ვუშვებთ შეცდომებს და საკუთარ შეცდომებზე სწავლას ვცდილობთ. ვუშვებთ შეცდომებს და მერე ამ შეცდომების შედეგებს დიდხანს ვიმკით. ვუშვებთ შეცდომებს და მერე ამ შეცდომების ტყვეები ვხდებით. ვუშვებთ შეცდომებს და მერე ყველა ახალი ნაბიჯი შეცდომა გვგონია. სისულელეა ეს ყველაფერი, ხელმეორედ გულის გატეხვის შიშით ვერშეყვარებული ადამიანები, … ვრცლად ბომონების დამსხვრევა

კაცი ტკივილის ძიებაში

ხშირად მიფიქრია, რა შესანიშნავი იქნებოდა, ტკივილს რომ არ ვგრძნობდე.არც სულის და არც სხეულის. რამხელა ბედნიერებას მომანიჭებდა ეს. თუმცა ჯეიმზ დაიერს  ბედის ეს უცნაური “საჩუქარი”  სულაც არ ანიჭებდა ბედნიერებას, უფრო მეტიც, ის ბედნიერი სულაც არ ყოფილა, ან შეიძლება იყო კიდეც როცა დოთთან ერთად ალუბალს ჭამდა. ვინ იცის? სიყვარულს მოაქვს ტკივილი თუ ტკივილს სიყვარული? ჯეიმზ დაიერმა არც … ვრცლად კაცი ტკივილის ძიებაში

იისფერი ტახტი, კაქტუსი და თეთრი ჭერი

რომ გაიგოთ ამ გოგოს რა უნდოდა წაიკითხეთ ეს თეთრ ქაღალდზე დაბეჭდილ მოსაწვევს კიდეებზე ოქროსფერი კანტი აქვს, ასოებიც ოქროსფერია-გიწვევთ..მაგიდის ნომერი.. ოქროსფერი ბაფთა. სამუშაო მაგიდაზე მიდევს კლიენტის ნაჩუქარ კაქტუსის ქოთანსა და ჩემს საყვარელ ფინჯანს შორის, ყოველ დღე ვუყურებ, არ წავალ, არ წავალ, სისულელეა. მეათე კლასში გადმოვიდა ჩვენთან,გაქექილი ჯინსები ეცვა, მოგრძო, უკან გადაწულ თმას ატარებდა, ჩემს კლასელ ბიჭებს … ვრცლად იისფერი ტახტი, კაქტუსი და თეთრი ჭერი

მოხუფული ზაფხული

ზაფხულის გამჭვირვალე, მზეჩაღვრილ და მომთენთავ დღეებში ხშირად მიფიქრია, რა კარგი იქნებოდა, ამ ზაფხულის შეგროვება და შენახვა რომ შეიძლებოდეს. მურაბასავით ქილაში ჩამწყვდევა და მჭიდროდ დახუფვა. მერე, ზამთრის მოწყენილ, აჯაგრულ, სუსხიან საღამოებს რომ ვეღარ გავუძლებდი, გავხსნიდი ზაფხულით სავსე ქილებს და ზღაპრული ჯინივით ამოვუშვებდი ზღვის, თივის და მინდვრის მარწყვის სურნელს, ამოვუშვებდი შენახულ ზაფხულებს და თბილისის განაცრისფერებულ ქუჩაში ჩემი … ვრცლად მოხუფული ზაფხული

მოდი, პოსტს დავწერ

ყველაფერი იყო ძალიან ჩვეულებრივად. სკოლის ყველაზე ლამაზი წყვილი. 11 წელი ერთ მერხთან. გაპარვა ბანკეტიდან. ქორწილი-გრძელი, რძისფერი კაბით. “წელს აღარ ჩავაბარებინეთ ორსულადაა, გადაიღლება, სუსტია” სხვისი სუნამოს სუსტი სურნელი ქმრის პერანგზე. ვერშემდგარი დედობა. პომადის ნაკვალევი ახლა სხვა პერანგზე. დაარტყა, ორჯერ. “ქმარს ხელი უნდა შეუწყო” “ახალგაზრდა გოგო ხარ არ გრცხვენია” დასერილ ვენებზე დაჰყურებს შუახნის ექიმი.რეაბილიტაცია. სასამართლო. “ნორმალურად მოიქეცი … ვრცლად მოდი, პოსტს დავწერ