ძნელია ხეობა

ამ ქვეყანაში ძნელია იყო ხე. იდგე მშვიდად, გაბარჯღული ტოტებით და ფოთლები აშრიალო. ამ ქვეყანაში ძნელია იყო ხე. შეიძლება შენით ვინმე დაინტერესდეს. ამ ქვეყანაში ძნელია იყო ხე. შეიძლება ამწემ წაგავლოს და ჰაერში აგაპორწიალოს. ამ ქვეყანაში ძნელია იყო ხე. შეიძლება სახელდახელოდ შეკრულ ბორანზე შეგასკუპონ და ღია ზღვაში გაგიშვან. ამ ქვეყანაში ძნელია იყო ხე, შეიძლება უზარმაზარი მანქანის ძარაზე … ვრცლად ძნელია ხეობა

ნუ გააღვიძებ გოლიათს

დავიღუპები,ჩაყოლილ ხსოვნებს ოდესმე სადმე გაეღვიძებათ. ჩვენ ვისაუბრებთ იმაზე დიდხანს, რაც სიცოცხლეში არ შეიძლება /ნ. სამადაშვილი/ რა უნდა იყოს ჭეშმარიტად ინგლისურ რომანში? მეფე ართური და მისი რაინდები, ნისლი, პირქუში მონასტრები და საიდუმლოებით მოცული მკაცრი ბერები, დრაკონები, ჩაი, ელეგანტური საუბრები … რომანში “დაფლული გოლიათი” ეს ყველაფერი არის,ამიტომაც, ბრინატელი კრიტოკოსები ერთხმად აღიარებენ მას მე-20 საუკუნის “ყველაზე ინგლისურ რომანად”, რომელიც,რაოდენს … ვრცლად ნუ გააღვიძებ გოლიათს

მათ, ვინც ხედავს და ვისაც ესმის

ელიფ შაფაქს ეხერხება ოჯახების ამბების თხრობა. თან ისე კარგად, რომ ხანდახან გგონია,შენც იმ ოჯახის წევრი ხარ, რომლის ამბავსაც კითხულობ.შაფაქის ოჯახები სხვადასხვანაირია თურქული, ქურთული, სომხური,ბრიტანული, ამერიკული,დიდი, მცირე, ხმაურიანი, მშვიდი,ბედნიერი, მდიდარი,მაგრამ მათ ყველას აერთიანებს – ტრაგედია, საკუთარი, მხოლოდ მათთვის გასაგები. შაფაქს ამბების სხვადასხვა პერსპექტივიდან გადმოცემაც კარგად გამოსდის. მისი წიგნები არ არის ერთ დროს,სივრცესა და გადმოსახედში ჩაკეტილი. ასეთია … ვრცლად მათ, ვინც ხედავს და ვისაც ესმის

ღია წერილი ილია II-ს

საღამო მშვიდობისა ბატონო პატრიარქო თქვენთვის წერილი აქამდე არასდროს მომიწერია,ამიტომ არ ვიცი, თქვენც ათ საათზე იძინებთ თუ არა, ან გაღვიძებისას სტაფილოს წვენს თუ სვამთ, არც ის ვიცი, რომელ საათზე ლოცულობთ, მაგრამ მჯერა, ჩემი წერილის წასაკითხად დროს მაინც გამონახავთ. თავს ნუ გადაიღლით, ქალბატონ შორენას წააკითხეთ. “დღეს შემოვიდა საქართველოში მანკიერი წესი – დედები ტოვებენ თავის ოჯახებს, მიდიან უცხოეთში … ვრცლად ღია წერილი ილია II-ს

მოხუფული ზაფხული

ზაფხულის გამჭვირვალე, მზეჩაღვრილ და მომთენთავ დღეებში ხშირად მიფიქრია, რა კარგი იქნებოდა, ამ ზაფხულის შეგროვება და შენახვა რომ შეიძლებოდეს. მურაბასავით ქილაში ჩამწყვდევა და მჭიდროდ დახუფვა. მერე, ზამთრის მოწყენილ, აჯაგრულ, სუსხიან საღამოებს რომ ვეღარ გავუძლებდი, გავხსნიდი ზაფხულით სავსე ქილებს და ზღაპრული ჯინივით ამოვუშვებდი ზღვის, თივის და მინდვრის მარწყვის სურნელს, ამოვუშვებდი შენახულ ზაფხულებს და თბილისის განაცრისფერებულ ქუჩაში ჩემი … ვრცლად მოხუფული ზაფხული

გამარჯობა, Mr Darcy

მოდი ვაღიაროთ, ბავშვობაში (თუმცა, რატომ მხოლოდ ბავშვობაში) ყველა ვიყავით რომელიმე წიგნის პერსონაჟზე ყურებამდე შეყვარებული. ალბათ რამდენჯერ “გადმოგვიყვანია” წიგნის ფურცლებიდან, გვინახავს მათთან ერთად დაისი, დაგვილევია ჩაი და გვიცხოვრია “დიდხანს და ბედნიერად”, ან ამ პერსონაჟის ანალოგი დიდხანს და გულმოდგინედ გვიძებნია რეალურ ცხოვრებაში. ის შეიძლება გვიყვარდეს მხოლოდ კითხვის დროს, ან მთელი ცხოვრება, ან ახალ წიგნში აღმოჩენილ ახალ სიყვარულამდე. … ვრცლად გამარჯობა, Mr Darcy

მეტი ქალი ლიტერატურაში

ჩემთვის “ქალები ლიტერატურაში” ორი საოცარი ქალით, ორი საოცარი მწერლით-ასტრიდ ლინდგრენითა და ჯოან როულინგით იწყება. ლინდგრენის თამამი, ახტაჯანა, ბიჭებისთვის ტოლის არაფერში დამდები გოგოები-პეპი, ჩორვენი, ფრედი და ტედი, ლიზი, გუნილა ისე მჭიდროდ არიან ჩემს ბავშვობასთან გადაჯაჭვული, რომ დღემდე ყველას გვჯერა, არ გავზრდილვართ და ისევ შეგვიძლია თავბრუსხვევამდე ვირბინოთ, საიდუმლო ორდენები დავაარსოთ, შეთქმულება მოვაწყოთ, ბანდიტებს გავუმკლავდეთ ან წელამდე წყალში … ვრცლად მეტი ქალი ლიტერატურაში