თოჯინები იცინიან

2 thoughts on “თოჯინები იცინიან”

  1. ჰო… ანალოგიური ნოსტალგიები მაქვს სანაპიროს ერთ ნაწილში (კაცმა არ იცის რის გამო) მოჭრილი უზარმაზარი ხეების მიმართ, ჩემ ქალაქში(ც) ერთი მშვიდი პარკის “აღდგენით” კოლორიტ და მყუდროებადაკარგულ ძველი ციხე-გალავნის მიმართ (კიდევ კარგი იმასაც მტვერი არ ადინეს ნანგრევებში) და ეტ სეტერა და ეტ სეტერა. მოკლედ, “კერასინკები” და “პადვალში” ძრომიალი ნამდვილად არ მენატრება, მაგრამ არაფერი შეედრება ძველს, ხარისხიანს და აპოლიტიკურს(!) თუნდაც იმიტომ რომ იმ ძველს უფრო ძველი სული აქვს, ვიდრე ხელოვნურად განათებულ გაზონებს და შემინულ ბაგრატს..

    1. არაფერი შეედრება ძველს, ხარისხიანს და აპოლიტიკურს ❤

      ნინცა, მართალი ხარ აბსოლუტურად 🙂

კომენტარის დატოვება

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / შეცვლა )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / შეცვლა )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / შეცვლა )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / შეცვლა )

Connecting to %s